Ο Πάτρικ Λη Φέρμορ ήταν κάτι μεταξύ Ζορμπά και Βύρωνα

10/04/14 ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αρτεμις Κούπερ: βιογράφος του κορυφαίου ταξιδιωτικού συγγραφέα, λάτρη της Ελλάδας και ήρωα της Αντίστασης Μας περιγράφει πώς γνώρισε τον Πάντι. Πώς αυτός ο κλειστός άνθρωπος της άνοιξε την καρδιά και τα χαρτιά του για να γράψει το βιβλίο της, με τον όρο να δημοσιευτεί μετά τον θάνατο τον δικό του και της γυναίκας του, Τζόαν.

 

Της Νόρας Ράλλη

Τον είχε γνωρίσει στα 17 της και τον ξανασυνάντησε στα 50 της. Η Αρτεμις Κούπερ (σύζυγος του ιστορικού Αντονι Μπίβορ), συγγραφέας της βιογραφίας «Πάτρικ Λη Φέρμορ: μια περιπέτεια» (εκδ. Μεταίχμιο, μετάφραση Ηλία Μαγκλίνη), βρέθηκε στην Αθήνα για την παρουσίαση του βιβλίου στο Μπενάκη. Ηταν προσωπική φίλη του διάσημου ταξιδιωτικού συγγραφέα, όπως και η γιαγιά της, λαίδη Νταϊάνα Κούπερ, μια Βρετανίδα καλλονή του Μεσοπολέμου. «Ο Πάντι, όπως τον φώναζαν όλοι, Μιχάλης για τους Ελληνες, ήταν πολύ κλειστός σε ό,τι αφορούσε την ιδιωτική του ζωή», μας λέει. Για τη βιογραφία του μελέτησε το ημερολόγιό του, την αλληλογραφία, όλο το υλικό του αρχείου του, μίλησε με όσους τον γνώριζαν. Και φυσικά με τον ίδιο, όταν τον επισκεπτόταν, για μέρες κάθε φορά, στην Καρδαμύλη, στο σπίτι του που δώρισε στο Μουσείο Μπενάκη, για να γίνει πολιτιστικό κέντρο. Ο Πάτρικ Λη Φέρμορ (1915 – 2011) υπήρξε θρυλική μορφή για την Ελλάδα, διέσχισε την Ευρώπη με τα πόδια, πέρασε στην Ελλάδα, την ταξίδεψε ολόκληρη, πολέμησε γι” αυτή στην Κατοχή. Με τη γυναίκα του, διάσημη φωτογράφο Τζόαν Λη Φέρμορ, έμεναν στη Μάνη, που έμελλε να γίνει δεύτερη πατρίδα του.

Σύγχρονα σύμβολα και Μυστικός Δείπνος

10/04/14 ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Μια ενδιαφέρουσα έκθεση στην αίθουσα τέχνης «Καπλανών 5»

Εννέα καλλιτέχνες εμπνέονται εντελώς ελεύθερα από την τοιχογραφία του Ντα Βίντσι. Ο Χριστός, η κοινωνία του σώματος και αίματός του και η προδοσία συναντούν τη βία, την κρίση, την ανθρωποφαγία, αλλά και την αγωνία του κάθε δημιουργού. 
Της Παρής Σπίνου

Ο Μυστικός Δείπνος, η περίφημη τοιχογραφία του Λεονάρντο ντα Βίντσι, εμπνέει τους σύγχρονους καλλιτέχνες. Από τον Αντι Γουόρχολ και τον Νταλί, ο οποίος έβαλε τη μούσα του την Γκαλά στη θέση του Χριστού, ώς τις φωτογραφίες μόδας με ημίγυμνα μοντέλα αντί για Αποστόλους. Τώρα εννέα, νέοι οι περισσότεροι, δημιουργοί ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση της Νίκης Βαλασιώτη και της αίθουσας τέχνης «Kαπλανών 5», και με ελεύθερο πνεύμα δημιούργησαν καινούργια έργα, γεμάτα συμβολισμούς. Η κοινωνία του σώματος και του αίματος του Χριστού, που μπορεί να παραπέμπει σε ένα είδος ανθρωποφαγίας, η έννοια της προδοσίας σε μια εποχή οικονομικής κρίσης, αλλά και η αγωνία του καλλιτέχνη αποτυπώνονται στον καμβά.

Από το Λος Αντζελες στο Αγιον Ορος

10/04/14 ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το Μουσείο Γκετί μάς επιστρέφει κλεμμένη χειρόγραφη Καινή Διαθήκη

Ωραία ωραία φωτογραφήθηκε στην Αμερική ο Πάνος Παναγιωτόπουλος με τον Μπαράκ Ομπάμα και την όμορφη Ολγα Κεφαλογιάννη. Την καλή είδηση του επαναπατρισμού κλεμμένης βυζαντινής χειρόγραφης Καινής Διαθήκης του 12ου αιώνα από το Μουσείο Γκετί στη χώρα μας την απαξίωσε;

Μάθαμε λοιπόν, όχι από το υπουργείο, από τη σελίδα του αμερικανικού μουσείου, ότι «σχεδιάζει να επιστρέψει οικειοθελώς τη χειρόγραφη Καινή Διαθήκη του 12ου αιώνα στην Ιερά Μονή Διονυσίου του Αγίου Ορους». Αποδείχθηκε ότι είναι κλεμμένη εδώ και 50 χρόνια. Οπως κομψά αναφέρουν οι Αμερικανοί, «από την έρευνα επιβεβαιώθηκε ότι το βιβλίο δεν είχε μεταφερθεί νόμιμα».

Δεν είναι το πρώτο αμαρτωλό έκθεμα στις συλλογές του Γκετί. Το συγκεκριμένο χειρόγραφο αποκτήθηκε το 1983 ως μέρος μιας μεγάλης και καλά τεκμηριωμένης συλλογής. Οι άνθρωποι του μουσείου ισχυρίστηκαν ότι δεν είχαν στη διάθεσή τους πληροφορίες για την κλοπή, καθώς δεν υπήρχε δημοσιευμένο σε κάποια βάση δεδομένων κλεμμένων έργων τέχνης. Εκτέθηκε από τότε σε περισσότερες από 14 διοργανώσεις, ανάμεσά τους στην έκθεση-ορόσημο του Μετροπόλιταν της Ν.Υ. «Η δόξα του Βυζαντίου», χωρίς να πάρει κανείς χαμπάρι.

Πανόραμα του Πόντου

Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Τρίτη 8 Απριλίου 2014

«Κάποτε μια κυρία μού έφερε δυο μανίκια από μια γυναικεία φορεσιά της Σαμψούντας. Τη ρώτησα πού ήταν το υπόλοιπο ρούχο και μου είπε ότι η μάνα της το μοίρασε ανάμεσα σ' αυτή και στις δύο αδελφές της. Με τα πολλά συγκεντρώσαμε όλα τα κομμάτια κι η Ιωάννα Παπαντωνίου συνέθεσε ξανά το ένδυμα...».

Τα παραπάνω διά στόματος Αγγελου Δεληβοριά χθες, στο περιθώριο μιας συνέντευξης Τύπου που είχε να κάνει με την ιστορική μνήμη.
Με τίτλο «Εν Πόντω, συμβολή στη μνήμη 1890-1920» (ώς τις 25/5) παρουσιάζεται ήδη στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Κουμπάρη η συλλογή από επιστολικά δελτάρια του Στέργιου Θεοδωρίδη.

Μουσείο της Υγείας. Eνα διαφορετικό μουσείο

Ηλεκτρονική Έκδοση enet.gr, 23:07 Κυριακή 6 Απριλίου 2014

ΑΝΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΗ

Υπεύθυνος: Ελένη Καρατζά

Σε απόσταση 12 χλμ από τα Ελληνοτουρκικά σύνορα, στην επαρχία της Ανδριανούπολης του μισού εκατομμυρίου κατοίκων και 10 μόλις λεπτά από το άλλο μεγαλό αξιοθέατο - τέμενος Σιλιμιγιέ της πάλαι ποτέ Βυζαντινής πόλης, βρίσκεται το μοναδικό μουσείο Υγείας των Βαλκανίων ίσως και ολόκληρης της Μεσογείου.

Trakya Üniversitesi Sultan II. Bayezid Külliyesi Sağlık Müzesi- Yeniimaret - Edirne - Turkey Στις εγκαταστάσεις του σημερινού "Μουσείου της Υγείας" - πρώην σανατόριο -  που είναι επισκέψιμες στο κοινό με το αντίτιμο των 5Ε συγκαταλέγονται ένα θεραπευτήριο (Νταρισουφά), η ιατρική σχολή, το τζαμί, και το πτωχοκομείο. Είναι γνωστό ότι το πρώην θεραπευτήριο διέθετε και άλλους χώρους (χαμάμ, σχολείο, ωδείο, νερόμυλος) τα οποία δεν σώζονται.

Σουκόφ: κάνουν σκραπ τον «Πύργο του Αϊφελ της Ανατολής»

Εχει σκουριάσει και θεωρείται αισθητικά παρωχημένος

http://www.tovima.gr/world/article/?aid=585302

Σύμβολο της ραδιοφωνικής προπαγάνδας επί Λένιν. Ο πύργος Σούκοφ στέκεται αγέρωχος από το 1922 στο νούμερο 37 της μοσχοβίτικης οδού Σαμπολόβσκαγια

Τον αποκαλούν και «Πύργο του Αϊφελ της Ανατολής»: ο ραδιοφωνικός πύργος Σουκόφ, η υπερβολοειδής σοβιετική κατασκευή που στέκεται αγέρωχη από το 1922 στο νούμερο 37 της μοσχοβίτικης οδού Σαμπολόβσκαγια, απειλείται με κατεδάφιση από το ρωσικό κράτος, λόγω παλαιότητας, αφού πλέον είναι σκουριασμένη, αλλά και, κατά πολλούς, αισθητικά παρωχημένη.

Όπως σημειώνει σε σχετικό του άρθρο το βρετανικό δίκτυο BBC, η είδηση του επικείμενου γκρεμίσματος προκειμένου τα κομμάτια να πουληθούν για παλιοσίδερα (σκραπ) έχει προκαλέσει ένα διεθνές κύμα υπεράσπισης του επιβλητικού, ύψους 160 μέτρων, ατσάλινου πύργου, γνωστού κι ως πύργου Σαμπολόβσκα, λόγω της οδού στην οποία χτίστηκε.

Το λεξικό καίγεται

09/04/14 ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Του Νίκου Καλτσά

Γλώσσα που τη στέγνωσε το φαρμάκι της, λέξεις ξεκομμένες από νόημα, λόγος εμμονικός και επαναλαμβανόμενος. Ο Γιάννης Οικονομίδης στο «Μικρό ψάρι» παραμένει ανυποχώρητος στο ύφος που καθιέρωσε πριν από δώδεκα χρόνια με το «Σπιρτόκουτο». Μανιέρα λοιπόν;



Τα ελληνικά έκαναν μεγάλη διαδρομή στο σελιλόιντ πριν φτάσουν στο απύλωτο στόμα των ηρώων του. Κελαρυστά και διάφανα στην «Κάλπικη λίρα» του Τζαβέλλα και στον ασπρόμαυρο Σακελλάριο, γίνονται σουρεαλιστικό παραλήρημα του Χατζηχρήστου στο «Της κακομοίρας», ομηρικοί φθόγγοι στον Δαμιανό, ψίθυροι στην «Εκδρομή» του Κανελλόπουλου. Αλλά και σαν στιχάκια από καψουροτράγουδο στον Τσιώλη, σαν πεταχτά φιλιά στον Πανουσόπουλο.

Αμφορείς επί αιώνες στον βυθό

09/04/14 ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Μετέφεραν χιώτικο κρασί στα λιμάνια της Ανατολικής Μεσογείου και βρέθηκαν στην αρχική τους θέση μέσα στο πλοίο, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο

Τουλάχιστον 500 αμφορείς, στην πλειονότητά τους από τη Χίο, οι οποίοι μετέφεραν κρασί, εντοπίστηκαν στο ναυάγιο του Μαζωτού, σε βάθος 45 μέτρων, στην επαρχία της Λάρνακας στην Κύπρο. Πρόκειται για ναυάγιο ελληνικού πλοίου από τη Χίο που μετέφερε κρασί σε λιμάνια της ανατολικής Μεσογείου κατά την ύστερη κλασική περίοδο. Είναι το αρχαιότερο ναυάγιο της Κύπρου και χρονολογείται περίπου στο 350 π.Χ. Αποτελεί πολύ σημαντικό εύρημα, καθώς πρόκειται για το πρώτο αυτής της εποχής που εντοπίστηκε στη ΝΑ Μεσόγειο να μεταφέρει χιακούς αμφορείς, σε βάθος όπου μπορούν να εργαστούν δύτες.

One Athens ή Σχολές Δοξιάδη; Ο χρόνος θα δείξει ποιο όνομα θα μείνει

09/04/14 ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το συγκρότημα στις παρυφές του Λυκαβηττού, ένα από τα 100 έργα που σημάδεψαν την ελληνική αρχιτεκτονική τον 20ό αιώνα, άλλαξε. Πουλήθηκε, παραδόθηκε σε αρχιτεκτονική ομάδα με εύσημα, οι αντιδράσεις, όμως, για μετατροπή του σε διαμερίσματα με καίριες, μάλιστα, παρεμβάσεις ήταν μεγάλες. Το πρόβλημα ξεπεράστηκε και σήμερα είναι σχεδόν έτοιμο. Ξεναγηθήκαμε και σας το παρουσιάζουμε. Μαζί με τη σπουδαία ιστορία ενός δημιουργήματος του Κωνσταντίνου Δοξιάδη

Της Χαράς Τζαναβάρα


Πόση δόση «νέου» μπορεί να αντέξει ένα κτίριο που έχει γράψει τη δική του ιστορία και έχει αναδειχθεί σε «τοπόσημο» (landmark) μιας ολόκληρης περιοχής; Το ερώτημα γεννιέται σχεδόν αυθόρμητα για τον απλό παρατηρητή που, ανηφορίζοντας τη Δημοκρίτου, φτάνει στη Στρατιωτικού Συνδέσμου και τις Σχολές Δοξιάδη.

Εκδήλωση τιμής και μνήμης στον Τάσο Λιγνάδη

Τετάρτη 09 Απριλίου 2014 12:33

«Το ήθος και το ύφος της κριτικής είναι η περιουσία και η αρχοντιά της. Είναι προϋποθέσεις ν' ανοίξει ο διάλογος και όχι να κλείσει το θέμα», υποστήριζε ο αείμνηστος Τάσος Λιγνάδης.

Εικοσιπέντε χρόνια μετά το θάνατο του συγγραφέα, δασκάλου και κριτικού, η πολυαναμενόμενη έκδοση των κριτικών του για το αρχαίο δράμα (καθώς και οι άλλες δύο που θα ακολουθήσουν για το νεοελληνικό και το παγκόσμιο θέατρο), έρχεται να συμπληρώσει μία ψηφίδα στην ιστορία του θεάτρου, αλλά και να «εκκινήσει» έναν προβληματισμό για την κριτική θεάτρου στις μέρες μας.
Mια εκδήλωση τιμής και μνήμης για το πέρασμα και τη σφραγίδα που άφησε στην ελληνική κριτικογραφία ο Τάσος Λιγνάδης ήταν η βραδιά που διοργάνωσε τη Δευτέρα στην Κεντρική του Σκηνή το Εθνικό Θέατρο, με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του «Κριτικές Θεάτρου: Αρχαίο Δράμα» που επιμελήθηκε το Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη.