Το βαθύ γαλάζιο του Αιγαίου σε έκθεση ζωγραφικής στο Λονδίνο

Βουτιές στα βαθυγάλαζα νερά του Αιγαίου. Γυμνά κορμιά στις παραλίες των Κυκλάδων. Λυτρωτικές στιγμές κάτω από τους καταρράκτες της Σαμοθράκης. Εικόνες που παραπέμπουν στον προσωπικό παράδεισο της διακεκριμένης στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ζωγράφου Μαρίας Φιλοπούλου.

Η σύγχρονη Νίκη της Σαμοθράκης από ελληνίδα καλλιτέχνιδα στο Λονδίνο

Το έργο της 24χρονης Αιμιλίας Μελετίου παρουσιάζεται σε γκαλερί στο Νότινγκ Χιλ

 

Το έργο της νεαρής καλλιτέχνιδας

 Πως θα ήταν η Νίκη της Σαμοθράκης -το γλυπτό που βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι- αν επιβίωνε στην σημερινή Ελλάδα; 

Ο πολιτισμός χρωστάει στην Κύπρο

Λίγες μέρες πριν η Μέρκελ και ο Σόιμπλε αποφασίσουν ότι «η Κύπρος χρωστάει» και γι’ αυτό πρέπει να την τιμωρήσουν με πρωτοφανή βαρβαρότητα, ισοπεδώνοντας την οικονομία και την κοινωνία της, δικαστήριο του Μονάχου αποφάσισε να επιστρέψουν στην αυτοκέφαλη κυπριακή Εκκλησία 173 εικόνες, ψηφιδωτά, τοιχογραφίες και άλλα εκκλησιαστικά κειμήλια, που είχε συλήσει μετά την εισβολή του Αττίλα ο διαβόητος Τούρκος αρχαιοκάπηλος Αϊντίν Ντικμέν από ναούς και μοναστήρια στα Κατεχόμενα.
Η απόφαση συμβολίζει αυτό που οι στυγνοί αρχιλογιστές του Βερολίνου και των Βρυξελλών προσποιούνται ότι αγνοούν: πως στα ζητήματα του πολιτισμού η Ευρώπη και η Δύση οφείλουν στην Κύπρο, όχι η Κύπρος σε εκείνες.
Γι’ αυτό έχει τεράστια σημασία να θυμηθούμε αυτή τη στιγμή τόσο το ανά τους αιώνες ξεγύμνωμα της Μεγαλονήσου από τους κάθε λογής αρχαιοκάπηλους και πορθητές όσο και τον εμπνευσμένο από τα ταξίδια του στην Κύπρο ποιητικό λόγο του Γιώργου Σεφέρη.

Τέχνη που τσακίζει κόκαλα

Τώρα που ξεμύτισε μια πρώιμη άνοιξη, είπα να πάω μια βόλτα στο Αρχαιολογικό Μουσείο, για να ξεχάσω τα οχληρά, να φύγω λίγες ώρες σ’ άλλο κόσμο. Τις μεγαλοπρεπείς αίθουσες της κλασικής γλυπτικής, δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτήν τη φορά τις προσπέρασα – ίσως να με πλήγωνε η αρτιότητα αυτών των ευσταλών σωμάτων θεών και ηρώων, το απόρθητο της ομορφιάς τους.  Χάζεψα λοιπόν τις προθήκες με τα μελανόμορφα αττικά αγγεία, τη σιγουριά και την ελαφράδα αυτής της αμίμητης γραμμής, είδα την ευπάθεια των ντελικάτων πραγμάτων και το εύθραυστο των μορφών σ’ έναν συγκολλημένο παναθηναϊκό αμφορέα κι έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται άθελά του ότι μόνο οι ραγισματιές ολοκληρώνουν την παράσταση της πλήρους ζωής…

Πριονίζοντας τον Παρθενώνα

Πώς τα συνεργεία του λόρδου Έλγιν ακρωτηρίασαν τον ναό της Αθηνάς και βανδάλισαν μεθοδικά τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης «Δεν το βρίσκω λογικό», είπε ο νυν πρωθυπουργός της άλλοτε «μεγάλης» Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον σχολιάζοντας το ενδεχόμενο να επιστρέψουν στην Αθήνα τα μισοκατεστραμμένα γλυπτά που απέσπασε παράνομα από τον Παρθενώνα και την Ακρόπολη την αυγή του 19ου αιώνα ο λόρδος Τόμας Μπρους, 7ος κόμης του Έλγιν (Σκοτία 1766 - Παρίσι 1841). Συνεπώς, ο Κάμερον θεωρεί «λογικό» το ότι ο Σκότος (βαθύτατο...) διπλωμάτης και άκαπνος στρατιωτικός, πρεσβευτής του Λονδίνου στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από το 1800 έως το 1804, χρηματοδότησε την παραμονή στην Αθήνα συνεργείων αρχαιοκαπήλων, με επικεφαλής τον «αντιπρόσωπό του» αιδεσιμότατο Φίλιπ Χαντ, έναν διαβολόπαπα, και τον Ιταλό ζωγράφο Τζιοβάνι Μπατίστα Λουζιέρι, έναν τυχοδιώκτη. Μπροστά στο τι έκαναν και πώς το έκαναν αυτοί οι βάνδαλοι, σταματάει η λογική.

Βάλτε τον κόσμο στα μουσεία

Τι μουσεία χρειάζεται η χώρα μας, που έχει τα περισσότερα μουσεία πανευρωπαϊκά, αλλά με τους λιγότερους επισκέπτες; Υπάρχουν κατηγορίες που λείπουν;
 Είναι επαρκή αυτά που υπάρχουν; Πώς θα κινήσουμε το ενδιαφέρον στα δύο τρίτα των Ελλήνων να τα επισκεφθούν; Σοβαρά ερωτήματα γυρεύουν απαντήσεις.
Μουσείο μόδας, μουσείο νυφικού, μουσείο κόμικς, μουσείο υπολογιστών, μουσείο χάμπουργκερ. Όλα μπορούν, και ταυτοχρόνως δεν μπορούν, να ιδρυθούν, να μακροημερεύσουν. Μία είναι η απαραίτητη προϋπόθεση: Η δημιουργία τους να προκύπτει ως ανάγκη των τοπικών κοινωνιών, στις οποίες και, εν τέλει, απευθύνονται, ή οι κοινωνίες αυτές να έχουν πειστεί και να έχουν συμμετάσχει.
Η Τέτη Χατζηνικολάου, ιστορικός, εθνολόγος, πρόεδρος του ελληνικού τμήματος του ICOM (Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων) με ευδόκιμη θητεία δεκαετιών στο υπουργείο Πολιτισμού ως προϊσταμένη της Διεύθυνσης Νεώτερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (συνταξιοδοτήθηκε πρόσφατα), και η Αλεξάνδρα Μπούνια, γενική γραμματέας, επίκουρος καθηγήτρια Μουσειολογίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, μέλη και οι δύο του Συμβουλίου Μουσείων, ήταν κατηγορηματικές στη συνομιλία που είχαμε μαζί τους: ένα μουσείο του 21ου αιώνα οφείλει να συμβαδίζει με την εποχή μας.

Ο Αλεξανδρινός στην Πόλη

Μεγάλο συνέδριο για τον Κ.Π. Καβάφη στο Ζωγράφειο Λύκειο της Κωνσταντινούπολης

Την πόρτα του Ζωγράφειου Λυκείου στην Κωνσταντινούπολη θα περάσουν την Πέμπτη

 ο Κωνσταντίνος Καβάφης και το έργο του

 

 

 

 

 

Δεκατρία σχολεία από την Ελλάδα, την Κύπρο, την Αίγυπτο, την Κωνσταντινούπολη και περισσότεροι από 150 μαθητές μετέχουν σε ένα συνέδριο στην Πόλη, με αφορμή τα 150 χρόνια από τη γέννηση του Κωνσταντίνου Καβάφη.

"Ανεκτίμητης αξίας" συλλέκτης στο Νησάκι των Ιωαννίνων

"Το παλιό πιστόλι του πατέρα που δεν γνώρισα και μού άφησε κληρονομιά μαζί με το όνομά του, έγινε η αφετηρία της συλλεκτικής μου προσπάθειας, όταν ήμουν 17 ετών. Μού έδινε δύναμη, θάρρος κι ελπίδα, στις δύσκολες ώρες της ζωής μου".

Με αυτά τα λόγια, ο Φώτης Ραπακούσης περιγράφει πώς οδηγήθηκε στην απόφαση να στήσει το Λαογραφικό Μουσείο στο Νησί της λίμνης των Ιωαννίνων (γνωστό και ως Μουσείο του Αλή Πασά), όπου πολύτιμα κειμήλια, έργα τέχνης κι ανεκτίμητης ιστορικής αξίας αντικείμενα "ζωντανεύουν" την προεπαναστατική περίοδο και τα χρόνια του Αλή Πασά στην περιοχή.

Ο Γιαννιώτης συλλέκτης, ύστερα από πολύχρονη και πολύμοχθη αναζήτηση, κατάφερε να συγκεντρώσει σημαντικά στοιχεία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, τα οποία όχι μόνο δεν κρύβει, αλλά έχει τη χαρά, όπως λέει, να "μοιράζεται" τη συλλογή του και να την παρουσιάζει με μεγάλη υπερηφάνεια.

Οι κήποι της Αθήνας συναντούν την Πατησίων

Καλλιτεχνική εκδήλωση στον κήπο του Μουσείου το Σάββατο 13 Απριλίου

 

Η Κατερίνα Γώγου στην Πατησίων

  Το Σάββατο 13 Απριλίου, στις 17.00, «Η Πατησίων μας» διασταυρώνεται με το 1ο ετήσιο πολιτιστικό πρόγραμμα «Κήποι της Αθήνας», για να μας προσφέρουν ένα ταξίδι στο χρόνο, αλλά και στην πραγματικότητα. Η καλλιτεχνική εκδήλωση πραγματοποιείται στον κήπο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, στην οδό Πατησίων 44, και διοργανώνεται από το Αθηναϊκό Καλλιτεχνικό Δίκτυο σε συνεργασία με τον ΟΠΑΝΔΑ (Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων), το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, τον Εμπορικό Σύλλογο Αθηνών, τη Διεύθυνση Πρασίνου του Δήμου Αθηναίων, τον Εμπορικό Σύλλογο Πατησίων «Αλυσίδα» και την «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων, στο πλαίσιο του ετήσιου προγράμματος «Κήποι της Αθήνας».

Κληρονομιά της αφρικανικής φυλής

Αγάλματα Νοκ

Η κληρονομιά που μας άφησε η αφρικανική φυλή Νοκ είναι εκατοντάδες μεγάλα πήλινα αγάλματα και ορισμένα αντικείμενα από σίδηρο. Παρόλο που δεν έχουν έρθει στο φως άλλα ευρήματα, οι αρχαιολόγοι αναπαριστούν την ιστορία ενός λαού που πριν από 2.500 χρόνια – ανεξάρτητα από την Αίγυπτο και την Καρχηδόνα – είχε αναπτύξει στα νότια της Σαχάρας αξιοσημείωτο πολιτισμό.
Τα πήλινα αγάλματα έχουν δυσανάλογα μεγάλα κεφάλια και το ύψος τους αγγίζει το ενάμισι μέτρο. Τα μαλλιά είναι συνήθως σηκωμένα ψηλά, σε μια περίτεχνη κόμμωση. Τα μάτια έχουν τριγωνικό σχήμα, η ίριδα σημειώνεται με εσοχή, τα φρύδια είναι ψηλά και καμπυλωτά, τα ρουθούνια πολύ μεγάλα. Τα πρόσωπα δείχνουν άλλοτε πολύ θυμωμένα, άλλοτε πάλι σαν να ονειροπολούν. Τα πήλινα αγάλματα είναι τουλάχιστον 2.500 ετών. Φιλοτεχνήθηκαν δε από ένα λαό που ζούσε στη σημερινή Νιγηρία χωρίς καμία επαφή με τους γνωστούς πολιτισμούς εκείνης της εποχής.
 Τα πρώτα αγάλματα βρέθηκαν το 1928 κοντά στο χωριό Νοκ και γι' αυτό οι αρχαιολόγοι μιλούν για τον πολιτισμό των Νοκ.
Τι μας διηγούνται άραγε;