Βλαντίμιρ Γκρόζνιι

19/03/14 ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ http://www.efsyn.gr/?p=183299

 

Της Πέπης Ρηγοπούλου

Με θυμάμαι να βλέπω τον «Ιβάν τον Τρομερό» του Αϊζενστάιν. Πότε; Κάπου στα σκοτεινά χρόνια της δικτατορίας. Πού; Αραγε στην «Αλκυονίδα»; Τα δεδομένα του χρόνου και του χώρου θόλωσαν. Τα συναισθήματα όμως ξυπνούν σε πρόσφατη, όπως λέμε για παλιές ταινίες, επανέκδοση, με σκηνοθέτη αυτή τη φορά την Ιστορία. Θυμάμαι την κορυφαία σκηνή. Τι ανατριχίλα! Λέω τη σκηνή όπου όλα έχουν ετοιμαστεί για τη δολοφονία του σκληρού αλλά δίκαιου τσάρου, αλλά αυτός καθίζει στον θρόνο του ντυμένο σαν τσάρο τον ηλίθιο που του έχουν ετοιμάσει για να του κλέψει τον θρόνο. Ετσι, το μαχαίρι του δολοφόνου πετυχαίνει αυτόν τον άθλιο και όχι τον προνοητικό Ιβάν. Οι δολοπλοκίες ξεσκεπάζονται, οι κακοί τιμωρούνται, η Ρωσία έχει σωθεί.

Μ. Ρεπούση: «Οι παρελάσεις είναι θεσμός του Μεταξά»

«Υπάρχει ισχυρός συμβολισμός, ο οποίος είναι μιλιταριστικός»

http://www.tovima.gr/vimafm/interviews/article/?aid=580072

7

 

 

Τη Δευτέρα 24 Μαρτίου η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ, Μαρία Ρεπούση μίλησε στους Μπάμπη Παπαπαναγιώτου και Άρη Ραβανό για τις παρελάσεις.

Συνέντευξη Μ. Ρεπούση

Για τις παρελάσεις
«Πριν από τέσσερα χρόνια, είχε ληφθεί η απόφαση – ακριβώς για να μειωθεί το κόστος που φαίνεται αρκετά μεγάλο – να συμμετέχουν στις παρελάσεις μόνο πεζοπόρα τμήματα. Και μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση ότι σε συνθήκες λιτότητας, η κυβέρνηση αποφασίζει να επαναφέρει τα μηχανοκίνητα άρματα και τα μαχητικά αεροπλάνα στις παρελάσεις.

Η τεχνολογία εξαφάνισε τους «γραμματικούς» στην Ινδία

Εγραφαν για λογαριασμό των αναλφάβητων συμπατριωτών τους

http://www.tovima.gr/world/article/?aid=580152

Επαγγελματίες «γραμματικοί» στην πόλη Μουμπάι περιμένουν αναλφάβητους πελάτες που θα τους αναθέσουν τη συγγραφή επιστολών ή τη συμπλήρωση επισήμων εγγράφων, αιτήσεων κτλ.

 

 

Είναι μια κατηγορία επαγγελματιών της Ινδίας που τείνει προς εξαφάνιση: οι «γραμματικοί» που στήνουν τους πάγκους τους έξω από τα ταχυδρομεία της χώρας και γράφουν για λογαριασμό των αναλφάβητων συμπατριωτών τους γράμματα που θέλουν να στείλουν στους συγγενείς και στους φίλους τους ή συμπληρώνουν επίσημα έγγραφα και κάθε είδους αιτήσεις.

Γιατί τρώμε μπακαλιάρο την 25η Μαρτίου

 

Κλώντζα Ολγα  

Σε ποιες άλλες περιπτώσεις καταλύεται η νηστεία της Σαρακοστής

 

 

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι η παλαιότερη και πιο αυστηρή χρονική περίοδος νηστείας για την ορθόδοξη εκκλησία. Από την καθιέρωσή της, περί τον 4^ο αιώνα μ.Χ., προβλέπεται κατά τα μοναχικά πρότυπα ξηροφαγία με τους πιστούς να τρώνε μόνο μια φορά την ημέρα κι αυτή μετά τις 3 το μεσημέρι.

«Μέσα στην περίοδο της Τεσσαρακοστής η νηστεία καταλύεται, διαφοροποιείται δηλαδή, τρεις φορές, δίνοντας μια ευκαιρία στους πιστούς για ενδυνάμωση μιας και η νηστεία αυτή είναι η πιο αυστηρή, αφού δεν επιτρέπεται ούτε το λάδι» εξηγεί στο «Βήμα» ο αναπληρωτής καθηγητής του τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ, κ. Παναγιώτης Σκαλτσής.

Από το Αιγαίο στη Νέα Υόρκη!

Τουλάτου Ισμα Μ.  

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=579143

 

Στις ΗΠΑ «ταξιδεύει» το άκρως ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ της Μαρίας Ηλιού «Από τις δύο πλευρές του Αιγαίου». Οι προβολές στον κινηματογράφο «Quad» του Μανχάταν έχουν ήδη αρχίσει και θα συνεχιστούν ως τις 3 Απριλίου με την υποστήριξη του New York City Greek Film Festival. Στον ίδιο κινηματογράφο - αλλά και σε 22 πανεπιστήμια των ΗΠΑ και του Καναδά - είχε προβληθεί πριν από έναν ακριβώς χρόνο το πρώτο μέρος με τίτλο «Σμύρνη, η καταστροφή μιας κοσμοπολίτικης πόλης, 1900-1922» σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία. Και στην περίπτωση του δεύτερου μέρους όμως (με πλήρη τίτλο «Από τις δύο πλευρές του Αιγαίου, Διωγμός και Ανταλλαγή Πληθυσμών, Τουρκία - Ελλάδα, 1922-1924») οι πρώτες κριτικές είναι εγκωμιαστικές...

Εκθεση στη Νέα Υόρκη: Γυμνά κορίτσια, ντυμένες κυρίες

Αστραπέλλου Μαριλένα  

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=579123

Εικαστικά έργα του μοντερνισμού που αποκήρυξαν ως «εκφυλισμένη τέχνη» οι ναζί

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  23/03/2014 05:45

16 Ιουλίου 1937. Ο Χίτλερ περιηγείται αίθουσες του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου στο Μόναχο, όπου βρίσκονταν τα έργα «εκφυλισμένης τέχνης» που είχαν κατασχεθεί από γερμανικά μουσεία και ιδιωτικές συλλογές

 

Προηγήθηκαν τα βιβλία, ακολούθησαν οι άνθρωποι. Στο ενδιάμεσο είχε την τιμητική της η τέχνη. Την ονόμασαν «εκφυλισμένη» (Entartete Kunst), και αφού την κατάσχεσαν, τη λοιδόρησαν, την έκρυψαν σε ατομικά θησαυροφυλάκια, την ξεπούλησαν, την κατέστρεψαν. Φρόντισαν όμως να την εκθέσουν για να συνειδητοποιήσει ο γερμανικός λαός τον κίνδυνο που καραδοκούσε. Στις 16 Ιουλίου του 1937 ο Χίτλερ μαζί με τον υπουργό Προπαγάνδας του Γ' Ράιχ Γιόζεφ Γκέμπελς περιδιάβαζε τις αίθουσες κτιρίου του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου στο Μόναχο και επιθεωρούσαν με σκωπτική διάθεση αλλά και με βαθιά ικανοποίηση τους τοίχους με τους στοιβαγμένους πίνακες. Αριστουργήματα του dada, του κυβισμού, του σουρεαλισμού, του εξπρεσιονισμού αναρτημένα χαοτικά, κρεμασμένα από κορδόνια συνοδεία χλευαστικών σχολίων.

Ψεύτικα κι αληθινά.Η Μελίσσα Στοΐλη γράφει την ιστορία και την εκτέλεση μιας κλασικής συνταγής

Στοΐλη Μελίσσα  

http://www.tovima.gr/vimagourmet/recipes/article/?aid=579844

Φωτογραφία: Παναγιώτης Μπελτζινίτης, εκτέλεση συνταγής: Στέλιος Μαστοράκος

 

 
Αν οι Γιαπωνέζοι κάνουν πολύωρες ασκήσεις ζεν για να βελτιώσουν το χάρισμα της υπομονής, εμείς έχουμε έναν νοστιμότερο τρόπο: το τύλιγμα των ντολμάδων σε μικρούς, σφιχτούς κυλίνδρους, κάτι που απαιτεί λεπτότητα κινήσεων, προσήλωση και αίσθηση συμμετρίας. Εδεσμα λαοφιλές, μέλος της γαστρονομικής μας κουλτούρας που θέλει ένα τάπερ με ντολμαδάκια να μας ακολουθεί σε εκδρομές και καθαροδευτεριάτικες εξορμήσεις.

Τα ντολμαδάκια, ανάλογα με τη γεωγραφική περιοχή, κάποιοι τα λένε σαρμαδάκια και άλλοι γιαπράκια και ενώ το όνομα σε όλες τις περιπτώσεις είναι τουρκικό, η ιδέα είναι γνωστή από την αρχαία ακόμη Ελλάδα. Μόνο που τα αρχαιοελληνικά εκείνα ντολμαδάκια, τα θρία, τυλίγονταν με τρυφερά συκόφυλλα. Στο πέρασμα των αιώνων η λαμπρή ιδέα υιοθετήθηκε από την κουζίνα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ενώ οι Ελληνες αντιδανείστηκαν τα νέα τουρκικά ονόματα, τα οποία προέρχονται από το sarmak που σημαίνει τυλίγω, από το yaprak που είναι το φύλλο και από το dolmak που πάει να πει γεμίζω.

Ο Αρχοντας των Δαχτυλιδιών και το επικό ποίημα Beowulf

Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 24 Μαρτίου 2014

Για τους περισσότερους, ο Τόλκιν υπήρξε ο συγγραφέας της τριλογίας του «Αρχοντα των Δαχτυλιδιών», που απέκτησε νέα ζωή μετά την κινηματογραφική επική του μεταφορά από τον Πίτερ Τζάκσον. Στο έργο του «Χόμπιτ» άλλωστε βασίστηκε και η νέα, ομότιτλη σειρά ταινιών, που χωρίς να είναι εξίσου σημαντικές, δίνουν στους φαν της Τριλογίας μια επιπλέον γεύση από το συναρπαστικό κόσμο που επινόησε ο Τόλκιν.

 
  Οσοι γνωρίζουν σε βάθος την περίπτωση Τόλκιν, ωστόσο, ξέρουν πολύ καλά πως ο συγγραφέας υπήρξε και ένας εξαιρετικός ακαδημαϊκός και μεταφραστής. Απόδειξη, η επικείμενη έκδοση, τον Μάη, της εκπληκτικής του μετάφρασης του «Beowulf» -για πρώτη φορά μετά την ολοκλήρωσή της το 1926- από τον αγγλικό οίκο HarperCollins.

Αισθησιασμός και πάθος

Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 24 Μαρτίου 2014

Το έλεγαν κάποτε τανγκό, γιατί μας είχε έρθει από τη Γαλλία, όπου αρχικά «μετανάστευσε» στην Ευρώπη, και τονιζόταν στη λήγουσα. Πολύ αργότερα μάθαμε πως η σωστή ονομασία του ήταν τάνγκο κι ακόμα πιο αργά είδαμε στην Ελλάδα τα μεγάλα ξένα συγκροτήματα αλλά και τις ντόπιες βραδιές μιλόνγκας να ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια.

 
  Αύριο και μεθαύριο το τάνγκο θα έχει την τιμητική του στο Badminton, όπου θα παρουσιαστεί ξανά στην Αθήνα τρία χρόνια αργότερα μετά την πρώτη του εμφάνιση το «Forever Tango», η μακροβιότερη παραγωγή παράστασης του αργεντίνικου αυτού χορού στο Μπρόντγουεϊ.
«Τάνγκο είναι το συναίσθημα που σε κατακλύζει όταν το χορεύεις. Μία ιστορία που λες σε 3 λεπτά. Είναι πάθος. Μελαγχολία. Ενταση. Είναι κάτι πολύ περισσότερο από χορός. Είναι μουσική, δράμα, κουλτούρα, τρόπος ζωής», λέει ο Λούις Μπράβο που σκηνοθετεί.

Η ιστορία της Λίμνης Κάρλα

Ηλεκτρονική Έκδοση enet.gr, 12:07 Παρασκευή 21 Μαρτίου 2014

Υπεύθυνος: Ελένη Καρατζά

Η λίμνη Κάρλα, ή λίμνη Βοιβηίδα (παλαιότερα) και κατά την αρχαιότητα Βοιβηίς, ή Βοιβιάς, ή Βοίβη, ή λίμνη της Πελασγιώτιδος, ήταν λίμνη η οποία αποξηράνθηκε το 1962, επειδή την εποχή εκείνη προκαλούσε πλημμύρες στις πέριξ γεωργικές καλλιέργειες, ενώ ορισμένες βαλτώδεις εκτάσεις γύρω της προκαλούσαν την έντονη παρουσία εντόμων. Βρισκόταν νοτιοανατολικά της Λάρισας, κοντά στις βόρειες πλαγιές του Πηλίου, στα όρια των Νομών Λαρίσης και Μαγνησίας.

 
  Η περιοχή της Κάρλας αποτελεί τεκτονικό βύθισμα που έγινε κατά την πρώτη περίοδο της τεταρτογενούς εποχής και στο οποίο εναποτέθηκαν τα πρώτα λιμναία ιζήματα. Ακολούθησε πλήρωση αυτού με προϊόντα διάβρωσης που μετέφεραν ο Πηνειός και άλλοι χείμαρροι από τη λεκάνη απορροής τους. Η λίμνη Κάρλα ήταν γνωστή κατά την αρχαιότητα (2.500 π.Χ.) με το όνομα Βοιβηίς. Στα μεσαιωνικά χρόνια η λίμνη άλλαξε όνομα και από Βοιβηίς έγινε Κάρλα, ενώ κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας την αναφέρουν ως Κάρλα Σου ή Κάρλα Γκιόλ. Επίσης από το ντόπιο πληθυσμό αναφέρεται και με το όνομα Βάλτος.