Θέαμα για τουρίστες ο πόλεμος αλλά και η κρίση

Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 23 Μαΐου 2013

Συνέντευξη με τον Καταλανό δραματουργό Ιγνάσι Γκαρσία

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ

Η ελληνική κρίση έχει γίνει αξιοθέατο για τουριστικά γραφεία στη Βρετανία και στη Γερμανία. Ο «σαδιστικός» τουρισμός, που βαφτίστηκε «πολιτικός», είχε ξεκινήσει νωρίτερα με τις εμπόλεμες ζώνες. «Αγοραστές» των πακέτων ήταν Αμερικανοί, Βρετανοί και Γερμανοί τουρίστες. Τότε ακριβώς ένας από τους πιο πολιτικοποιημένους Καταλανούς δραματουργούς, ο Ιγνάσι Γκαρσία, σοκαρισμένος, συνέγραψε το μονόλογο «Διαδρομές υψηλού κινδύνου».

Ο πόλεμος στο Κόσοβο (φωτ.) ήταν μία από τις εμπόλεμες ζώνες που επηρέασαν τη συγγραφή τού «Διαδρομές υψηλού κινδύνου» Η ξεναγός-πρωταγωνίστρια καθοδηγεί την ομάδα τουριστών της (τους θεατές) σε ένα βομβαρδισμένο τοπίο, στο οποίο έφτασαν για να «απολαύσουν» την ανθρώπινη τραγωδία με την αποστασιοποίηση που έχει κανείς όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με μια εικονική πραγματικότητα.
Η Ζωή Ξανθοπούλου, η ξεναγός που καθοδηγεί στο «104» σε εμπόλεμες ζώνες-ατραξιόν τους τουρίστες-θεατές της Το θεατρικό έργο, ενώ έπρεπε μετά την Ισπανία να ανεβεί στις χώρες όπου «επωάστηκαν» τα συγκεκριμένα «πακέτα» -οπότε οι θεατές θα συνέπιπταν με τους τουρίστες για τους οποίους γράφτηκε-, ανεβαίνει σε πανελλαδική πρώτη στην Ελλάδα. Εκανε πρεμιέρα το Σάββατο στο «104», σε σκηνοθεσία Μιχάλη Παλίλη, με ξεναγό τη Ζωή Ξανθοπούλου.
Ο Γκαρσία, θεωρούμενος μετρ του θεατρικού μονολόγου και βραβευμένος με το Buero Vallejo, κάθεται απέναντί μας στη ζεστή Αθήνα και παραγγέλνει μια μπίρα Αλφα. Απορεί αν κάνει πάντα τόση ζέστη τέτοια εποχή.


Εγραψε εν θερμώ ένα θεατρικό για τα τουριστικά πακέτα στις εμπόλεμες ζώνες. Τώρα, ο Ιγνάσι Γκαρσία (φωτ.), αναλόγως θυμωμένος, ετοιμάζεται να γράψει ένα έργο για τον καθημαγμένο ευρωπαϊκό Νότο, τους PIGS - Για ποιον πόλεμο γράψατε το μονόλογο, ο οποίος θα είναι, δυστυχώς, πάντα επίκαιρος; Σήμερα είναι σαν να γράφτηκε για τη Συρία...
«Δυστυχώς! Τον έγραψα με αφορμή τον πόλεμο στη Βοσνία, την Κροατία, τη Σλοβενία και το Κόσοβο. Επειδή και στην Καταλονία υπάρχει ισχυρό αποσχιστικό κίνημα, για να ανεξαρτητοποιηθεί από την Ισπανία, πήραμε κάπως προσωπικά, πιο "ζεστά" τον πόλεμο στα Βαλκάνια. Στη συγγραφή του έργου με επηρέασε πολύ όμως και ο πρώτος πόλεμος στο Ιράκ, για τον οποίο οι δημοσιογράφοι μιλούσαν για τα αντιαεροπορικά πυρά που δημιουργούσαν σχέδια στον ουρανό. Οι δημοσιογράφοι είχαν μετατρέψει τον πόλεμο σε θέαμα για το τηλεοπτικό κοινό».
- Τη νοσηρότητα ποιων θέλετε να χτυπήσετε περισσότερο; Εκείνων που κάνουν έναν πόλεμο εκ του ασφαλούς, μακριά από την πατρίδα τους ή εκείνων που πηγαίνουν ως τουρίστες για να συγκλονιστούν από τη φρίκη του, ξανά εκ του ασφαλούς;
«Στο έργο μου η οργή μου για αυτούς που πληρώνουν για να δούνε μια χώρα σε πόλεμο ιδίοις όμμασι, πέρασε στους θεατές. Θέλω να νιώσουν την ευθύνη τους όταν κάθονται και παρακολουθούν από τον καναπέ τους τον πόλεμο σαν θέαμα. Η κρίση, αυτό που ζούμε σήμερα, είναι ένας πόλεμος χωρίς όπλα. Κατά κάποιον τρόπο πληρώνουμε το ότι τόσα χρόνια απολαμβάναμε τον πόλεμο των άλλων απ' την ασφάλεια του καναπέ. Διάβασα για ένα Γερμανό, ο οποίος μιλούσε για το πόσο πολύ του άρεσαν ένα ταξίδι στο Αφγανιστάν και οι επιπτώσεις του πολέμου. Επόμενος στόχος, έλεγε, ήταν να πάει να δει τον καταψύκτη με το πτώμα του Καντάφι!».
- Σκέφτεστε να διασκευάσετε το έργο για να καυτηριάσετε τη νέα τάση; Τα τουριστικά πακέτα στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, που μαστίζεται απ' την κρίση;
«Αμεσος στόχος μου είναι να γράψω ένα έργο για τις επιπτώσεις της κρίσης στους λαούς του ευρωπαϊκού Νότου. Τίτλος του θα είναι "PIGS". Θα αποδίδει την εικόνα που έχουν οι χώρες του Βορρά για τους πολίτες των χωρών του Νότου».
- Πώς βρήκατε την κατάσταση στην Ελλάδα; Συμπίπτει η εικόνα της με αυτά που μαθαίνατε από την τηλεόραση;
«Καθόλου! Συμβαίνει στην Ελλάδα ακριβώς αυτό που ισχύει και για την Ισπανία, όπου έρχονται οι Σκανδιναβοί και περιμένουν να δουν σκελετωμένους ανθρώπους να πεθαίνουν στο δρόμο από την πείνα - γιατί αυτό τους λένε».
- Επιβιώνει κάτι από το κίνημα των Αγανακτισμένων στην Ισπανία;
«Ναι. Αναγνωρίζει κανείς τους λόγους για τους οποίους είναι αγανακτισμένοι. Ομως δεν κατόρθωσαν να αρθρώσουν κάποιες προτάσεις υλοποιήσιμες για να βγει η χώρα από το αδιέξοδο. Αυτό, σε συνδυασμό με τη φασιστική πολιτική της νέας κυβέρνησης που τους συκοφαντεί, έχει περιθωριοποιήσει το κίνημα. Σε επίπεδο καθημερινότητας, συνεχίζουν να κάνουν δράσεις στις γειτονιές. Στις πορείες έχουν παρουσία ως μπλοκ. Παρ' όλα αυτά, έχουν μείνει μετέωροι».
- Η κρίση επιμένει στην Ισπανία;
«Ακριβώς όπως και στην Ελλάδα. Υπάρχει η επίσημη Ισπανία και η πραγματική Ισπανία. Η επίσημη είναι αυτή που παρουσιάζει η κυβέρνηση, ότι "πάμε καλύτερα", "έχουμε πάρει σωστά μέτρα ώστε το 2000 τάδε θα βγούμε από την κρίση". Αλλά στην πραγματικότητα η κρίση επιμένει. Το ποσοστό ανεργίας έχει ανέβει κι άλλο. Εχουμε 6 εκατομμύρια ανέργους. 25% ανεργία».
- Στο θέατρό σας τα πράγματα είναι εξίσου άσχημα;
«Το ότι ανέβασαν στο θέατρο το ΦΠΑ 21% ήταν η απόλυτη ταφόπλακά του. Αλλά ιδού μια αντίφαση: Χθες για τον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας στο ποδόσφαιρο οι τιμές των εισιτηρίων ήταν οι ακριβότερες σε όλη την Ευρώπη, ο κόσμος διαμαρτυρόταν αλλά το γήπεδο γέμισε. Και ήταν και η Γιουροβίζιον».